Τραγουδάω στον γιό μου, αλλάζοντας την φωνή μου και πλατσουρίζοντας τον με νερό. Κι εκείνος μου γελάει. Με οτι χαζομάρα κι αν κάνω, μου γελάει. Είμαστε κι οι δυο μέσα στην γεμάτη με νερό μπανιέρα και πλατσουρίζουμε ο ένας στον άλλον. Του τραγουδάω το τοσοδούλι μπικίνι και δεν ξέρω αν βρίσκει αστεία τη μουσική ή τους στίχους αστείους και πάλι μου γελάει.
Pages
Tuesday, 28 February 2012
Thursday, 9 February 2012
0 Η Πρώτη μου Αληθινή Αγάπη
Με τον άντρα μου όταν γνωριστήκαμε ήταν αυτό
που λέμε ‘κεραυνοβόλος έρωτας’, μετακομίσαμε μαζί μετά από ένα μήνα σχέσης,
είχαμε πολλά κοινά, ίδια όνειρα, ίδιες φιλοδοξίες, ίδιους στόχους ζωής αν και
τόσες διαφορές, άλλη γλώσσα, άλλη θρησκεία, άλλος πολιτισμός…αλλά όλα αυτά δεν
είχαν σημασία. Είχα βρει τον άνθρωπο μου.
Thursday, 2 February 2012
0 Ώρα 17:35
Η στιγμή της γέννησής σου είναι από αυτές τις στιγμές που έχουν χαραχτεί βαθιά στην μνήμη μου. Ίσως για πολλές μανούλες να ισχύει αυτό. Η ένταση της στιγμής έχει ως ένα βαθμό φυσικά να κάνει και με τις καθοριστικές αλλαγές που συντελούνται μέσα σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα στην ζωή και την ψυχοσύνθεση της νέας μαμάς. Στο δικό μου μυαλό αυτή η στιγμή έχει μείνει, εκτός όλων των άλλων, ως άκρως σουρεαλιστική. Ναι, καλά διάβασες, σουρεαλιστική!
